Klasztor Ojców Dominikanów w Krakowie jest jednym z trzech klasztorów na świecie, w których życie dominikańskie trwa nieprzerwanie od pierwszych lat istnienia Zakonu aż do chwili obecnej. Został on założony w 1222 roku przez św. Jacka Odrowąża, dając jednocześnie początek Polskiej Prowincji Dominikanów. Od ponad 600 lat w klasztorze istnieje szkoła wyższa (Studium Generale), kształcąca młodych braci, która jest zaledwie o 50 lat młodsza od najstarszego uniwersytetu w mieście.

Z okazji 800-lecia powstania klasztoru, bracia dominikanie podjęli z rozmachem inicjatywę powołania Muzeum Dominikanów w Krakowie. Rozmieszczone ono będzie w romańskich (XIII w) i nowożytnych (XVI-XVII wiek) pomieszczeniach klasztornych o łącznej powierzchni 500 m², na dwóch poziomach.

Na parterze (poziom 0) uwagę przykuwa romańska ściana ceglana, która została odkryta przy okazji niedawnych prac konserwatorskich. Poziom -1 obejmuje labirynt średniowiecznych piwnic, pogłębionych i przygotowanych dla celów muzealnych.

Wystawa prezentować będzie najcenniejsze eksponaty (spośród kilku tysięcy będących w zbiorach klasztoru), o niekwestionowanej wartości dla kultury polskiej i światowej. Świadczą one o ogromnym wkładzie Polaków w budowanie chrześcijańskiej Europy. Wiele z nich będzie po raz pierwszy wystawiona na widok publiczny.

Eksponaty będą reprezentować tkaniny, złotnictwo, rzeźbę, malarstwo. Wśród najcenniejszych prezentowanych obiektów znajdą się: kolekcja posadzkowych płytek romańskich, Madonna Jackowa, Monstrancja Królowej Bony, chorągiew kanonizacyjna św. Jacka, szaty liturgiczne z gotyckimi pretekstami z 1380 i 1410 roku, obrazy Tomasza Dolabelli, średniowieczne witraże.

 

Zadanie pn. Utworzenie Muzeum Polskiej Prowincji Dominikanów w części średniowiecznych i nowożytnych zabudowań klasztornych dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z budżetu państwa